de deur
Nu de pijn er niet meer mag zijn
en ik alleen overblijf
wat blijft er van mij over
Wie red mij uit het duister
wie legt zijn oor te luister
wie zoekt mijn ziel
Ik voel mij verdrukt
ik mag er niet meer zijn
de resten van verdriet ruim ik op
Zij hebben hun taak gedaan
het is nu tijd om te staan
en niet meer ziek te zijn
Tijd om in te gaan in een nieuw tijdperk
het nieuwe leven staat aan de deur van mijn hart en klopt
waar vind ik de sleutel?
Reacties op dit gedicht
| cest-moi: | Woensdag, februari 15, 2006 17:01 |
| wow.. stilmakend.. ontzettend mooi maar ook errug droevig sterkte! |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Hero_ethic | 
|
|
| Gecontroleerd door: Sheena | ||
| Gepubliceerd op: 15 februari 2006 | ||
| Thema's: | ||