liefdesverdriet
liefdesverdriet
stijden tegen het onbekende
vechten egen een gevoel
hopen op het onvermengde
leven zonder enig doel
reiken naar de horizon
grijpen naar de verste ster
bestaan zonder levensbron
je ogen op oneindig ver
stemmen hoor ik in de stilte
vastgeketend maar toch vrij
warm hebben in de kilte
wat ebeurd er met mij
warmte en genegenheid
gevoelens om voor te leven
de liefde die ik zo benijd
zou ik je willen geven
stijden tegen het onbekende
vechten egen een gevoel
hopen op het onvermengde
leven zonder enig doel
reiken naar de horizon
grijpen naar de verste ster
bestaan zonder levensbron
je ogen op oneindig ver
stemmen hoor ik in de stilte
vastgeketend maar toch vrij
warm hebben in de kilte
wat ebeurd er met mij
warmte en genegenheid
gevoelens om voor te leven
de liefde die ik zo benijd
zou ik je willen geven
Reacties op dit gedicht
| elemmïré telemnar: | Zondag, februari 19, 2006 22:42 |
| dankbaar ben ik je voor dit gedicht. ik kon de woorden niet vinden voor mijn gevoel, maar hier zie ik ze beschreven.. dikke knuffel, essie* | |
Over dit gedicht
| Auteur: bernadette.d | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 15 februari 2006 | ||
| Thema's: | ||