angst
Tranen druppelen over mijn wang
Ik ben zo bang
Bang voor de donkere toekomst
En bang om het verleden…
… Te herbeleven…
De tranen blijven maar komen
Dag na dag
Nooit meer een lach
Nooit meer dromen
Alleen maar hopen
Hopen op een beetje liefde en vriendschap
Hopen op geluk
Maar stilaan raakt de hoop op
En val ik terug in een diepe put
De put van wanhoop en verdriet
Een eindeloze put
Ik zie geen uitweg meer
De enige oplossing…
… Vluchten voor de angst
En uit het leven stappen!
Reacties op dit gedicht
| kimie is sweet: | Vrijdag, februari 17, 2006 17:53 |
| he zo moet je niet denken dat is laf maar die put kan je echt wel uit klimmen het is makkelijker gezegd dan gedaan maar ik weet het zeker als je niet blijft proberen en opgeeft lukt het zeker niet he! sterkte kuss michelle |
|
| liefs--marjolein: | Vrijdag, februari 17, 2006 17:51 |
| heey.. echt super gedicht... ik maar denken dat ik de enige was die dit dacht en voelde... succes verder | |
Over dit gedicht
| Auteur: sadje | 
|
|
| Gecontroleerd door: michris | ||
| Gepubliceerd op: 17 februari 2006 | ||
| Thema's: | ||