Gedachten baren
Gedachten baren
Nee ik geloof je niet
als je lacht of als je huilt
wel als je stil staart
gedachten baart in ogenblikken
en ik daarin jouw liefde zie
Kijk ook eens naar mij
waarbij ik zelfs
met mijn ogen open
jouw blik niet zal ontlopen
omdat ik hoop
dat jij mijn stil zijn leest
Jij kijkt en je ziet in mijn ogen niet
wat mijn ziel wel kan schreeuwen
mijn mond niet kan zeggen,
waarom toch niet
ja klopt, je kunt mijn woorden
niet horen, mijn lippen niet lezen
en mijn ogen niet zien
want je lacht of huilt.
Reacties op dit gedicht
| switi lobi: | Vrijdag, februari 24, 2006 14:36 |
| Een glimlach huilt een weg uit ogen langs ziltgezoete regenboog van kleurrijk in 't beleven mogen helemaal daarlangs omhoog belevend lach en zilte tranen door het oog van uit het hart die allengs zich een weg gaan banen door geschreeuwd gezwegen smart.... verlangend naar het open kijken van een ziel in barensnood zal het onder druk bezwijken van wat jij gezwegen bood... Liefsliefs, dikke kus...switi lobi |
|
| chocaatje: | Donderdag, februari 23, 2006 11:54 |
| Deze is echt prachtig.Erg vol verdriet.Liefs mieke | |
| cosmicdoom: | Woensdag, februari 22, 2006 23:10 |
| goed goed, good poem. keep on writing. greetzz Jurgen |
|
| hiljaa: | Woensdag, februari 22, 2006 14:01 |
| klees het nog een keer ik vind het prachtig! knufliefs--hiljaa-- |
|
| Paul de Bruyn: | Woensdag, februari 22, 2006 12:17 |
| Een zeer knap gedicht met binnenrijm.. Liefs, |
|
| Sifra.K: | Woensdag, februari 22, 2006 12:03 |
| Dit raakt. Liefs, Sifra |
|
| Mathilde: | Woensdag, februari 22, 2006 10:05 |
| erg mooi dit... waarom wordt stilte toch altijd gezien als ongemakkelijk, terwijl dicht bij elkaar stilzijn zo'n diepe waarde heeft, mensen zo dichtbij elkaar kan brengen... er gaat al zoveel stuk door teveel gepraat.. kus, mathilde |
|
| ~MeLoDy~: | Woensdag, februari 22, 2006 09:49 |
| prachtig!!! gr. MeLoDy |
|
| ~~~eilahtan~~~: | Woensdag, februari 22, 2006 09:08 |
| een pluim erg mooi liefs nathie |
|
| Elze: | Woensdag, februari 22, 2006 09:08 |
| zo mooi..golvend van bewondering gaan mijn ogen voor de tweede keer dit gedicht op en neer laifs,,elze |
|
| Elze: | Woensdag, februari 22, 2006 09:07 |
| zo mooi..golvend van bewondering gaan mijn ogen voor de tweede keer dit gedicht op en neer laifs,,elze |
|
| semara : | Woensdag, februari 22, 2006 08:51 |
| Wauw erg mooi!! knuf semara |
|
| vivika: | Woensdag, februari 22, 2006 08:40 |
| geraakt gelezen...knuff | |
| remie: | Woensdag, februari 22, 2006 08:34 |
| dat stil staren ken ik maar al te goed, dagdromen noem ik het, en schreeuw gerust lucht heerlijk op....gelukkig is het bij jou fictie...liefs Remie | |
| Het Gejefte: | Woensdag, februari 22, 2006 08:28 |
| Dit is een heel sterk gedicht...het leest als een pint na een dag vol zorgen...zeer vlot, maar confronterend en diep rakend... en ik ben niet zo gauw geraakt... APPLAUS!!!!! Jef |
|
| mamsiemomo: | Woensdag, februari 22, 2006 08:07 |
| Dit raakt heel erg. Gelukkig is het fictie... Mijn eerste gedachte is, dat stilte misschien wel gehoord of gelezen wordt, maar bewust genegeerd wordt. Prachtig geschreven. Liefs, Mo | |
| Anneke van Dijk-Ploeg: | Woensdag, februari 22, 2006 07:43 |
| eenzaamheid die nooit tweezaamheid zal worden door het gebrek aan echte communicatie.... echte poëzie!! namasté, Anneke |
|
| poky: | Woensdag, februari 22, 2006 07:29 |
| geweldig gedicht,gelukkig fictie,poky | |
| L!@: | Woensdag, februari 22, 2006 06:38 |
| dat is geen pijnlijke bevalling lijkt me... liefs, | |
| ana (stacia): | Woensdag, februari 22, 2006 00:39 |
| Ik hou van stilte wanneer er toch nabijheid is of andere vorm van contact. Dan kan je de ander pas echt lezen, voelen, horen... Stilte vormt daar een deur naar meer. Dat staat in schril contrast met de laatste strofe. De pijnlijke anti-climax na het uiten van verwachtingen. Waarom kan de puzzel niet eens overal tegelijk passen? Je gedicht weet me diep te raken. veel liefs ana |
|
| Fata Morgana: | Woensdag, februari 22, 2006 00:34 |
| Nee ik heb je niet ontlopen, maar wel stil gelezen, zag de liefde en het hopen, lieverd ik zag heel je wezen, Fata. | |
| mums: | Woensdag, februari 22, 2006 00:34 |
| schitterend deze, gelukkig fictie al zit er bij veel fictieve gedichten een kern van waarheid voor de schrijver in. Denk ik soms. liefs mums |
|
| Peter van Tiel: | Woensdag, februari 22, 2006 00:33 |
| Met tranen in de ogen van het lachen of huilen kun je inderdaad minder zien. Mooi fictief gedicht. In ogen is veel te lezen, liefde maar ook vitaliteit en gezondheid. Slaap lekker, Peter. |
|
| erje: | Woensdag, februari 22, 2006 00:29 |
| dus meer van starende ogen zijn verliefd geroeten erje |
|
| Raira (Ria): | Woensdag, februari 22, 2006 00:29 |
| pfff toch nog net op tijd gezien dat het fictie is maar zo geweldig goed verwoordt ja wij mensen moeten eens wat vaker stil zijn en dat wat gezegd wordt lezen i.p.v. spreken en dat kan ....in ogen lees je alles... liefs en trusten Ria |
|
| Renate-td-: | Woensdag, februari 22, 2006 00:27 |
| Filosofische deze, maar een hele mooie ! liefs, |
|
Over dit gedicht
| Auteur: L.Bert |  
|
|
| Gecontroleerd door: michris | ||
| Gepubliceerd op: 22 februari 2006 | ||
| Thema's: | ||