Wanhopig

Spiegels breken..
Er zijn er al zo veel vergaan..
Voor mijn uiterlijk,
en mijn siel..

Mijn dikte breekt de spiegel..
met mijn lelijkheid erbij..
mijn vriendinnen schoppen me moet in ..
maar dat is nu ook voorbij

Breek mijn masker..
kijk verder dan mijn uiterlijk..
help me ..
Ik heb het zo hard nodig!
Ik ben nu zo wanhopig!
Maar niemand snapt me..
niemand ziet me staan..
ik loop deze lange weg na het einde
ik ben hem alleen begaan..

Snijdend laat ik mijn verdriet gaan..
Mijn sneen blijven komen..
mijn sneen blijven gaan..
maar mijn littekens..
die blijven voor altijd staan..

Geschreven door

She..#^

Reacties op dit gedicht

She..#^ vindt het leuk als je reageert op dit gedicht Nog geen account bij Gedichten-Freaks? Vul hieronder je gegevens in om te registreren en laat gelijk een reactie achter.
Je schrijversnaam
Wachtwoord
wachtwoord nogmaals
E-mailadres

*theend**:	Donderdag, februari 23, 2006 12:11
Zonde, je moet niet snijden. Zorg dat er geen littekens meer komen. Ik ben 3 weken geleden door mijn beste vriend op het goede been gestopt. Al had ik hem niet dan was ik hier ook niet meer, weet exact wat je mee maakt! Maar zet hem op, en de spiegels zullen alleen nog breken omdat jij zoveel zelfvertrouwen uitstraalt! Je kunt het dat weet ik zeker, je hebt vriendinnen. Ga veel met hun om en je komt er wel! Echt veel sterkte je mag altijd mailen. Liefs the*end.

_onzeker_:	Woensdag, februari 22, 2006 22:21
meis.. Stop met snijden! het lcuht misschien op om jezelf pijn te doen of weet ik veel.. maar je houd er alleeen maar littekens aan over! Nouja veel stertkee en je mag me mailen hoor! Kusjj en veel liefs

Over dit gedicht

Auteur: She..#^
Gecontroleerd door: christina
Gepubliceerd op: 22 februari 2006
Thema's: [Zelfmoord] [Verdriet]