Ik wist het niet...
Ik gilde tegen mijn zus,
want hoe kon ik het weten,
ze vond me dom,
dat ik het was vergeten,
ik wist niet,
dat ze thuis zou eten.
Ze werd kwaad,
dat vond ik onterecht,
maar ze was verdrietig,
echt.
Moeder van twee collega's,
overleden,
aan de ziekte,
kanker,
die verschrikkelijke ziekte.
Ik wist het niet...
Ze is verdrietig,
logisch.
Het doet denken,
aan onze familie.
En ik,
ik wist het niet...
want hoe kon ik het weten,
ze vond me dom,
dat ik het was vergeten,
ik wist niet,
dat ze thuis zou eten.
Ze werd kwaad,
dat vond ik onterecht,
maar ze was verdrietig,
echt.
Moeder van twee collega's,
overleden,
aan de ziekte,
kanker,
die verschrikkelijke ziekte.
Ik wist het niet...
Ze is verdrietig,
logisch.
Het doet denken,
aan onze familie.
En ik,
ik wist het niet...
Reacties op dit gedicht
Over dit gedicht
| Auteur: Fernanda | 
|
|
| Gecontroleerd door: Innerchild | ||
| Gepubliceerd op: 24 februari 2006 | ||
| Thema's: | ||