omdat je zonder bodem vaart
omdat je zonder bodem vaart
ik stop mezelf in een bal
rol vlak langs je handen
je pakt me maar je koestert niet
stuit me tegen wanden
je wilt mijn ogen wel maar
kaatst mijn blikken terug
ik speel met jou dat spel
maar als ik lach zie ik je rug
je stapt alleen de wereld in
met handen vol verlangen
speelt altijd met tegenzin
want niemand kan je vangen
je bent zo welkom maar
je hart ontsnapt als ik je raak
ik kan je niet meer knuffelen
omdat je zonder bodem vaart
wil melker
25/02/2006
Reacties op dit gedicht
| kriekske: | Zaterdag, februari 25, 2006 18:38 |
| bodemloos machtig.... | |
| astrid krijbolder: | Zaterdag, februari 25, 2006 14:54 |
| heel mooi, met veel betekenis :) liefs astrid | |
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: Marina | ||
| Gepubliceerd op: 25 februari 2006 | ||
| Thema's: | ||