Getroost

Ik zoek de lach vindt ze
als een kind strelend de mond
ietsjes openmakend
om een aantal woorden laten spreken

En regen verdween in glas
dat vol met bloemen was gestreken
een plekje vol licht
in een schaduwrijke omgeving

Zij sprak me aan
van tederheid omgeven
in haar zag ik mij
het kind dat door moeder

werd getroost

In dons leg ik me neder
zie het bos verkleuren
in kleuren van rood tot bruin

De schommelstoel
het verkreukelde boekje
vol plaatjes zei me

In mama's lach
voel je geborgenheid

Geschreven door

wijnand.

Reacties op dit gedicht

wijnand. vindt het leuk als je reageert op dit gedicht Nog geen account bij Gedichten-Freaks? Vul hieronder je gegevens in om te registreren en laat gelijk een reactie achter.
Je schrijversnaam
Wachtwoord
wachtwoord nogmaals
E-mailadres

cest-moi:	Maandag, februari 27, 2006 09:46
erg warm gedicht dit.. mooi verwoord!! liefs en warme knuf cest-moi

Over dit gedicht