rustig wegstappen van het feest
een feest waar mensen niet wisten wat feesten is
in een door god vergeten gedeelte van dit druk land
alles was zo rustig en liefelijk
in de verte kon je de lichten van een klein café zien
je hoorde enkele dronken mensen feesten
liefde geven en liefde kregen ze

de wandeling op het natte gras
onze handen zo dicht bij elkaar
ze konden elkaar bijna raken.
onze glimlach, onze ogen, onze harten, alles was één.
in de verte een auto die zicht een weg zocht op het kleine baantje
het geluid van enkele vogels blindelings op zoek naar hun nest
in het holst van de nacht
en wij hadden enkel elkaar

onze dans onder de drukke sterrenhemel
onze bewegingen, zo traag
onze liefde voor elkaar stond stil
een liefde die we zelf nog niet kenden
één die we nog nooit gezien hadden
wie kan me ooit dat gevoel terug toveren
zo jong en gelukkig
zo zacht en lief

ik zal het nooit vergeten hoe gelukkig je was
weg van al je dagelijkse problemen
niet denkend aan wat nog komen zou
alles was zo ver weg
je was zo onschuldig en lief

ik zou alles kunnen geven om je nogmaals zo te zien
om nogmaals zo in slaap te vallen onder de sterren
op die plaats waar het water met een stille zang onder de bomen wegliep

alles om je nogmaals zo rustig in m'n armen te zien liggen
die momenten geven me nog altijd vreugde
die momenten kunnen me nog altijd doen huilen als een kind
wat heb ik weggegeven
hoe kon ik het allemaal laten gaan
hoe kon ik
jou
laten gaan