In duizenden stukjes
Breek me maar open
sla me maar tot gruzelement
in velen stukjes val ik
uit elkaar
sla me maar tot gruzelement
in velen stukjes val ik
uit elkaar
Je hoeft me niet te lijmen
het leven is een mankement
een dans waar ik de lijder
en niet de leider van ben
het leven is een mankement
een dans waar ik de lijder
en niet de leider van ben
Alles leek aardig
zoals de vloer die
stofvrij was gemaakt
de velen stukjes
zoals de vloer die
stofvrij was gemaakt
de velen stukjes
Die kriskras op de bodem lagen
werden opgeraapt
en netjes gerangschikt
werden opgeraapt
en netjes gerangschikt
Reacties op dit gedicht
| L!@: | Dinsdag, februari 28, 2006 07:42 |
| en met goede plak weer aan elkaar gelijmd hoop ik dan toch... | |
| Kus Kweeksel: | Dinsdag, februari 28, 2006 00:41 |
| Oei... | |
| sergev2005: | Dinsdag, februari 28, 2006 00:40 |
| Mooi geschreven | |
Over dit gedicht
| Auteur: wijnand. |  
|
|
| Gecontroleerd door: Innerchild | ||
| Gepubliceerd op: 28 februari 2006 | ||
| Thema's: | ||