Ik leun door het open raam
Ik leun door het open raam
Ik ga weer op eigen benen staan
Na deze vervelende tijd
Weet ik: ik voel geen spijt
Het is nu tijd om verder te gaan
Te genieten van de zon, de sterren, de maan
Maar vooral van de mensen om mij heen
Zo stap ik voort, been voor been
De ziekte dragen was soms lastig
Al voelde ik me soms oppermachtig
Ik ga het weer aan die strijd
En terugkijkend denk ik: het was een mooie tijd!!
Reacties op dit gedicht
Over dit gedicht
| Auteur: Gamoed/Monique | 
|
|
| Gecontroleerd door: michris | ||
| Gepubliceerd op: 28 februari 2006 | ||
| Thema's: | ||