hoe ik neerstorte?
iemand knipte mijn vleugels af
ik had ze nog maar een dag of twee
iemand nam mijn wolken weg
ze zaten nog maar in mijn hoofd
iemand nam de veertjes, witte doeken
het hele decor mee
gevlerkte vleugels hou ik over
maar ik kan niet meer vliegen
en wil het niet meer
vliegen laat je neerstorten des te erger
want er blijft niemand over
je stem laat me alleen maar smeken
om hier te blijven, maar het doet pijn om te luisteren
telkens weer stort ik neer
als ik in die driehoek kom van gevaren
ik vlieg me steeds te pletter
als een kamikazi in de wtc
ik wou bij je blijven maar het doet weeral pijn
laat me niet smeken om je nog eens te zien,
nog eens te horen
want zo vlieg ik in op die muur die je optrekt
Reacties op dit gedicht
| sweatie: | Dinsdag, maart 07, 2006 16:04 |
| erg mooi gedicht... mooi over die vleugels verteld | |
| moongirl1982: | Donderdag, maart 02, 2006 18:08 |
| droef mooi, groet moongirl1982 |
|
Over dit gedicht
| Auteur: £lfje | 
|
|
| Gecontroleerd door: Sheena | ||
| Gepubliceerd op: 01 maart 2006 | ||
| Thema's: | ||