Ik mis je verschrikkelijk
Laats zag ik een lach op je gezicht,
zo'n mooie glimlach op mij gericht.
Dan wil ik men armen om je lichaam slaan,
maar daarvoor ben je te ver van me vandaan.
Dan haal ik je voor in men gedachten,
een beeld dat de pijn doet verzachten.
De pijn dat je niet bij me bent,
maar alleen door men gedachten rent...
zo'n mooie glimlach op mij gericht.
Dan wil ik men armen om je lichaam slaan,
maar daarvoor ben je te ver van me vandaan.
Dan haal ik je voor in men gedachten,
een beeld dat de pijn doet verzachten.
De pijn dat je niet bij me bent,
maar alleen door men gedachten rent...
Reacties op dit gedicht
| jeroenprive: | Maandag, maart 06, 2006 22:59 |
| heel herkenbaar, vaak met tranen van verdriet EN geluk | |
| appeltje: | Vrijdag, maart 03, 2006 20:10 |
| mooi,, je bent nooit te ver van elkaar vandaan als je van elkaar houdt.. liefs |
|
Over dit gedicht
| Auteur: tcklbgrnn | 
|
|
| Gecontroleerd door: 260580 | ||
| Gepubliceerd op: 03 maart 2006 | ||
| Thema's: | ||