een graf vol bloemen
| een graf vol bloemen | |
in een graf vol bloemen vindt de dood haar aards bestaan ze staat een levenlang te bloeien en wacht tot ze gelaten gaan je lachte om de snelheid die hard botste met beton het rode bloed dat stolde na de sprong van het balkon je ontkende de depressie die je naar beneden zoog je liep weg voor de vergiften die de ander op je spoog je groeide dwars door muren schopte tegen normen aan wist dat het niet lang zou duren want niemand nam iets van je aan je graaide naar aandacht kreeg niet wat leven bood versteende langzaam zonder warmte bloeide bloemen voor de dood wil melker 05/03/2006 | |
Reacties op dit gedicht
| L!@: | Zondag, maart 05, 2006 22:37 |
| heftig.... wel erg mooi geschreven.. liefs, L!@ |
|
| Elze: | Zondag, maart 05, 2006 22:29 |
| deed me denken aan herman Brood.. mooi gedicht Wil laifs,,elze |
|
| Stacey: | Zondag, maart 05, 2006 22:02 |
| Ben er stil van.... | |
| Roo$je: | Zondag, maart 05, 2006 21:52 |
| mooi geschreven! Maakt me stil maar ook heel verdrietig... Liefs, Sterkte! |
|
| Mathilde: | Zondag, maart 05, 2006 21:47 |
| jee... Wil... liefs, mathilde |
|
| Jutta: | Zondag, maart 05, 2006 21:44 |
| ..hier is het ook stil.. Liefs, Jutta |
|
| maria : | Zondag, maart 05, 2006 21:42 |
| ...stil... liefs, maria |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: maria | ||
| Gepubliceerd op: 05 maart 2006 | ||
| Thema's: | ||