duogedicht: levensstroming
Onder de stralende sterrenpracht
van ’n donkere, duistere nacht
kabbelt een rustig beekje
’n Beekje vloeiend, al kabbelend
Een schoonheid al zelden verwacht
Rimpels trekken ’t watervlak omhoog
Overtrekkend de golven en baren
De kust blijft niet altijd meer droog
Maar zal telkens weer bedaren
De meeuwen, vliegend, altijd hoog
Dit alles niet te verklaren
Zo ook is ons aller leven
Met golven en baren
Met voorspoed gegeven
’n Beekje met drijvende blad’ren
Kabbelend, al wachtend,
wachtend op vloed
De moeilijke tijden zullen leren
hoe te vertrouwen, hoe te weren
’t Beekje al kabbelend, in voorspoed
En een hartje vervult met moed
- dichterverzer & Marilène B. -
Reacties op dit gedicht
| Amon: | Donderdag, april 27, 2006 10:52 |
| mooi....duetjes zijn altijd leuk! | |
| .rose: | Maandag, april 03, 2006 21:50 |
| Erg mooi geschreven : ) Liefs |
|
| m@rcel: | Zondag, maart 12, 2006 12:37 |
| heel mooi geschreven door beiden Liefs m@rcel |
|
| Peter van Tiel: | Maandag, maart 06, 2006 23:33 |
| Mooi van jullie beiden. Ga zo door. Ik lees het wel hoor. Knuffie, Peter. |
|
| Sifra.K: | Maandag, maart 06, 2006 19:51 |
| Mooi dou. Liefs, Sifra |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Marilène B. | 
|
|
| Gecontroleerd door: Marina | ||
| Gepubliceerd op: 06 maart 2006 | ||
| Thema's: | ||