niet meer lopen?
Niet meer mogen lopen,
ik deed alsof het me niet raakte...
maar binnenin,
één en al verdriet en pijn!
Ik was kapot!
Het was mijn droom om marathons te kunnen lopen,
om te lopen tot ik oud werd...
Aan die droom werd vroegtijdig een einde gemaakt,
zomaar...opeens...
zomaar ineens moest ik afscheid nemen van mijn clubgenoten,
van de ene op de andere minuut moest ik afscheid nemen...
Terwijl daar eigenlijk een stuk van mezelf licht...
ik deed alsof het me niet raakte...
maar binnenin,
één en al verdriet en pijn!
Ik was kapot!
Het was mijn droom om marathons te kunnen lopen,
om te lopen tot ik oud werd...
Aan die droom werd vroegtijdig een einde gemaakt,
zomaar...opeens...
zomaar ineens moest ik afscheid nemen van mijn clubgenoten,
van de ene op de andere minuut moest ik afscheid nemen...
Terwijl daar eigenlijk een stuk van mezelf licht...
Reacties op dit gedicht
| *tientjeuh: | Dinsdag, maart 07, 2006 21:38 |
| Hey, heeel veel sterkte meid! Zit zelf ook wat in de zelfde situatie, doet inderdaad pijn vanbinnen.. Maar je komt er wel door, daar ben ik zeker van! Dikke kus!! |
|
Over dit gedicht
| Auteur: evelientje_dg | 
|
|
| Gecontroleerd door: maneschijn | ||
| Gepubliceerd op: 07 maart 2006 | ||
| Thema's: | ||