Eindelijk kom ik langzaam tot rust
Maanden van onrust en emotie
Gespind rond mijn lichaam en ziel
Mijn gedachten tolden door de dag
Worstelend met de nacht
Eindelijk kom ik langzaam tot rust
Ik zie je bij het lichten van de dag
Begeester je bij het vallen van de avond
Mijn hart slaat een ritme van liefde
Op ontdekking in een nieuwe dimensie
Af en toe sluimerende onrust
Nazinderend uit een verleden
Dan weer gekoesterd worden
In een mantel van warmte
Eindelijk kom ik langzaam tot rust
De kadans van het dagelijkse leven
Bevrijd worden van alle klemmen
De pijn die wegtrekt uit mijn hart
Vertrouwen in deze nieuwe start
Reacties op dit gedicht
| Jannie Hoogendam: | Donderdag, maart 09, 2006 11:34 |
| Gelukkig eindig je positief, goed geschreven liefs Jannie |
|
Over dit gedicht
| Auteur: poezzeminoe | 
|
|
| Gecontroleerd door: Marina | ||
| Gepubliceerd op: 09 maart 2006 | ||
| Thema's: | ||