Geen einde
Lopen zonder einde,
ik kan het niet meer aan.
Ik blijf overal bij steken,
terwijl ik door zou moeten gaan.
Slingerende wegen,
te veel hobbels op mijn pad,
drijfnat van de regen,
maar niets of niemand doet me wat.
Toch blijf ik verder lopen,
richting horizon
in stilte stiekem hopen,
dat ik ook eens rennen kon.
Lopen door het duister
met geen enkel beetje licht.
Terwijl ik niet kan huilen,
valt een traan op mn gezicht.
Door bergen en door dalen
met mijn laatste restje hoop,
blijf ik in gedachten dwalen,
terwijl ik steeds maar verder loop.
ik kan het niet meer aan.
Ik blijf overal bij steken,
terwijl ik door zou moeten gaan.
Slingerende wegen,
te veel hobbels op mijn pad,
drijfnat van de regen,
maar niets of niemand doet me wat.
Toch blijf ik verder lopen,
richting horizon
in stilte stiekem hopen,
dat ik ook eens rennen kon.
Lopen door het duister
met geen enkel beetje licht.
Terwijl ik niet kan huilen,
valt een traan op mn gezicht.
Door bergen en door dalen
met mijn laatste restje hoop,
blijf ik in gedachten dwalen,
terwijl ik steeds maar verder loop.
Reacties op dit gedicht
| flowers: | Woensdag, maart 15, 2006 23:29 |
| heel erg mooi!! liefs -x- |
|
| cest-moi: | Maandag, maart 13, 2006 11:01 |
| echt heel erg mooi!!!! blijf hopen, je komt er wel! liefs mij |
|
| Psycho Princess: | Vrijdag, maart 10, 2006 23:30 |
| super mooi..!! xx Psycho Princess |
|
| the*end: | Vrijdag, maart 10, 2006 22:17 |
| Prachtig, kan me er zo in vinden. Super geschreven! Liefs the*end. |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Imo | 
|
|
| Gecontroleerd door: Anastacia | ||
| Gepubliceerd op: 10 maart 2006 | ||
| Thema's: | ||