het werd dood - stil
het werd dood - stil
haar ogen smeekten haar te raken
om tomeloos het naakt te waken
in een herkenning van een simpel zijn
als zachte honing voor de andere zijn pijn
haar handen streelden om te komen
steeds weer en meer nog dan in dromen
ademde mijn adem vrij in haar
ik kwam en kwam, kwam telkens klaar
ik gooide open alle dichte luiken
liet liefde vlinderen in buiken
en lente straalde waar eerst winter hing
het werd dood - stil toen zij weer ging.
**********
sunset 13-03-2006
**********
Reacties op dit gedicht
| Bieke: | Maandag, maart 13, 2006 16:49 |
| Werkelijk stilmakend mooi Liefs Bieke, |
|
| m@rcel: | Maandag, maart 13, 2006 15:50 |
| schitterend stilmakend mooi Sunset Liefs m@rcel |
|
| vivika: | Maandag, maart 13, 2006 09:11 |
| hĂŠ geweldig alweer! liefs | |
| jaŠky: | Maandag, maart 13, 2006 08:18 |
| MMMMMMooi jacky |
|
| Annemieke van der Ven: | Maandag, maart 13, 2006 07:40 |
| Mooi Liefs Annemieke |
|
| L!@: | Maandag, maart 13, 2006 07:22 |
| eh... kwam klaar en klaar... waarmee? met stofzuigen? hihi... liefs,,, L!@ |
|
| remie: | Maandag, maart 13, 2006 07:20 |
| schitterend...liefs Remie | |
| _Zonneschijn_: | Maandag, maart 13, 2006 07:18 |
| Prachtig geschreven! Liefs |
|
Over dit gedicht
| Auteur: sunset | 
|
|
| Gecontroleerd door: Sunflower | ||
| Gepubliceerd op: 13 maart 2006 | ||
| Thema's: | ||