leven aan de zelfkant
leven aan de zelfkant
bomen ruisen groen
stammen kringen statig bos
wuiven met hun takken
eens per jaar de bladeren los
stammen kringen statig bos
wuiven met hun takken
eens per jaar de bladeren los
die dwarrelen een
kleurig herfsttapijt dat
in de winter modder wordt en
het geluid van passen smoort
kleurig herfsttapijt dat
in de winter modder wordt en
het geluid van passen smoort
niet alle bomen maken bos
ze hechten niet aan struiken
vervlechten moeilijker met
sfeer uit sprookjes van weleer
ze hechten niet aan struiken
vervlechten moeilijker met
sfeer uit sprookjes van weleer
ze staan wat afgelegen alsof
ze niet om bossen geven
groeien op als eenling aan de
rand leven aan de zelfkant
ze niet om bossen geven
groeien op als eenling aan de
rand leven aan de zelfkant
wil melker
14/03/2006
14/03/2006
Reacties op dit gedicht
| Marilène B.: | Dinsdag, maart 14, 2006 14:58 |
| echt ontzettend mooi gedaan! liefs Marilène |
|
| Deodata: | Dinsdag, maart 14, 2006 14:26 |
| prachtige omschrijving! ontroerend. |
|
| ~MeLoDy~: | Dinsdag, maart 14, 2006 14:03 |
| ja, zo zit een mens in elkaar, sommige dan. gr. MeLoDy |
|
| hiljaa: | Dinsdag, maart 14, 2006 13:55 |
| een mens hier heel verlaten voel ik uit deze tekst! knufliefs--hiljaa-- |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: Anastacia | ||
| Gepubliceerd op: 14 maart 2006 | ||
| Thema's: | ||