GS - Blijven

Ik zal nog maar eens ondergaan langs deze

horizon, stralend in jouw pijn, jouw zoete tranen,

voorzichtig versierd met zwartgouden letters,

met de gitkleur uit de oorsprong van je ogen

Je messen kerfden zacht mijn olieverf weer op haar plaats, verborgen langs de kleuren die je traanvocht zo goed kent, gespannen, maar zo teder - meer dan ik je ooit mocht kennen De vernis bijt, maar nu is snikken in je haren die op de nog natte verf zijn blijven kleven alles wat ik nog kan doen, omdat vanuit de lijst wij allen net zo machteloos als de reeds vervlamde kleuren om mij heen zijn, en spoedig zal ik net zo smeulen Maar hoeveel pijn het me ook doet, ik kan niet weggaan

- ik ben er nog, en zal er altijd voor je blijven, liefste.

Geschreven door

Suzanne.

Reacties op dit gedicht

Suzanne. vindt het leuk als je reageert op dit gedicht Nog geen account bij Gedichten-Freaks? Vul hieronder je gegevens in om te registreren en laat gelijk een reactie achter.
Je schrijversnaam
Wachtwoord
wachtwoord nogmaals
E-mailadres

Angel Of Poems:	Vrijdag, maart 17, 2006 22:09
Zo vol gevoel! intens heb ik zitten genieten. Greetz Tom

milamber:	Vrijdag, maart 17, 2006 16:57
"en spoedig zal ik net zo smeulen" vooral die zin vind ik heel goed gevonden gr kerwin

wijnand.:	Donderdag, maart 16, 2006 19:49
meesterlijk

Nemesis:	Donderdag, maart 16, 2006 19:21
Great - just great.

Dirk Hermans:	Donderdag, maart 16, 2006 19:15
sterk neergezet groetjes Dirk

Teun euh Beun:	Donderdag, maart 16, 2006 18:58
Meesterlijk geschreven! teun

Over dit gedicht

Auteur: Suzanne.
Gecontroleerd door: michris
Gepubliceerd op: 16 maart 2006
Thema's: [Verandering] [Liefde]