Viool
Als een viool,
Liefde, het stelt eigenlijk zelf niets voor,
Uit zichzelf zal het niet gaan spreken,
en zul je niets gaan horen..
Speel de liefde nooit alleen,
maar speel hem met elkaar,
Strijk de juiste snaar en voel de klanken..
Samen spelen met harmonie,
Zingen maar toch niet spreken,
Spelen in stilte
en samen toch zoveel horen..
Mijn gevoel speelt al een tijdje,
omdat jij die snaren hebt gevonden.
Zoals in het begin,
bij het strijken van die ene snaar..
Speciaal.
Liefde, het stelt eigenlijk zelf niets voor,
Uit zichzelf zal het niet gaan spreken,
en zul je niets gaan horen..
Speel de liefde nooit alleen,
maar speel hem met elkaar,
Strijk de juiste snaar en voel de klanken..
Samen spelen met harmonie,
Zingen maar toch niet spreken,
Spelen in stilte
en samen toch zoveel horen..
Mijn gevoel speelt al een tijdje,
omdat jij die snaren hebt gevonden.
Zoals in het begin,
bij het strijken van die ene snaar..
Speciaal.
Reacties op dit gedicht
| MayadeBij*: | Vrijdag, maart 17, 2006 21:18 |
| Herkenbaar.. normaliter had ik je een knipoog en een kus gegeven.. maar die komen sindskort nogal vreemd in beeld (èrg aanwezig.. ik hou het liever ingetogen) Kus! | |
| Teun euh Beun: | Vrijdag, maart 17, 2006 21:08 |
| leuk gedicht. teun |
|
| m.s: | Vrijdag, maart 17, 2006 21:07 |
| mooi! | |
Over dit gedicht
| Auteur: diegoo | 
|
|
| Gecontroleerd door: maneschijn | ||
| Gepubliceerd op: 17 maart 2006 | ||
| Thema's: | ||