nachtvlinder
in de inktzwarte nacht
ziet niemand mijn tranen
intens verdriet
weggespoeld door de regen
mijn hart doet onbeschrijflijk zeer
ziek van liefde
de gedachte
je nooit meer te mogen kussen
mijn adem gebroken
in flarden van onmacht
ongekend kwetsbaar
als de vleugels van een nachtvlinder
nooit meer te vliegen
en te sterven
zonder hoop
...
Reacties op dit gedicht
| freerk: | Zondag, maart 19, 2006 19:45 |
| Heel mooi geeschreven, ik voel het diep van binnen! Liefs Dark_Angel |
|
| Boudaatje: | Zondag, maart 19, 2006 19:30 |
| Voelbare pijn, gepaste titel. liefs Boud |
|
| chocaatje: | Zondag, maart 19, 2006 17:24 |
| Prachtig geschreven.liefs mieke | |
| Reiger: | Zondag, maart 19, 2006 09:14 |
| Wat een prachtig gedicht.... | |
Over dit gedicht
| Auteur: 100% me | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 19 maart 2006 | ||
| Thema's: | ||