Lang vergeten leugens
En samen stonden wij
zachtjes aan het eind
van ons stille paradijs
Om fluisterend afscheid te nemen
van het leven ons ooit gegeven
en rustig voorbij te drijven
aan lang vergeten leugens
Illusies gecreëerd door jou en mij
vervlochten in een eigen waarheid
en verteld alsof
er geen groter feit bestond
Dus nu staan wij samen
aan de afgrond
onze gedoodverfde hemel
zachtjes aan het eind
van ons stille paradijs
Om fluisterend afscheid te nemen
van het leven ons ooit gegeven
en rustig voorbij te drijven
aan lang vergeten leugens
Illusies gecreëerd door jou en mij
vervlochten in een eigen waarheid
en verteld alsof
er geen groter feit bestond
Dus nu staan wij samen
aan de afgrond
onze gedoodverfde hemel
Reacties op dit gedicht
| pluisje: | Zondag, maart 19, 2006 18:38 |
| ik ken d''r ook twee, die hunzelf eraanophangen tjheeminee,wat een lol hebben daar nu mee, pfff compleet v/d leest, ze hebben elkaar gekeest, sommigen leren nooit zal''k maar zeggen | |
Over dit gedicht
| Auteur: .rose | 
|
|
| Gecontroleerd door: benji | ||
| Gepubliceerd op: 19 maart 2006 | ||
| Thema's: | ||