mijn binnenste ik
Ik zat in de trein
En ik keek in het bos
Ik zag wat rennen
Maar wist niet wat het was
Het zag eruit als een persoon
Een meisje in het roze en blauw
Ik zag haar rennen
En schreeuwen naar mij
Ik begreep het niet
En toen keek ik goed
Ik zag mezelf rennen
Maar dat kon toch niet
Ik zat hier en zij rende daar
Het bleek om mijn ziel te gaan
Dat mij blijft volgen
Waar ik ook ga of sta
Het zal mij blijven volgen
En het rent mij achterna
En ik keek in het bos
Ik zag wat rennen
Maar wist niet wat het was
Het zag eruit als een persoon
Een meisje in het roze en blauw
Ik zag haar rennen
En schreeuwen naar mij
Ik begreep het niet
En toen keek ik goed
Ik zag mezelf rennen
Maar dat kon toch niet
Ik zat hier en zij rende daar
Het bleek om mijn ziel te gaan
Dat mij blijft volgen
Waar ik ook ga of sta
Het zal mij blijven volgen
En het rent mij achterna
Reacties op dit gedicht
| fran92: | Maandag, april 17, 2006 16:23 |
| mooi geschreven... die zal er ook altijd blijven.. liefs mij |
|
| ~~~eilahtan~~~: | Maandag, maart 20, 2006 20:43 |
| ja meid en zo zal het je leven lang gaan soms probeer ik hem ook wel eens te ontvluchten maar lukt niet echt mooi geschreven liefs nathie |
|
| |•єηηєtjє•|: | Maandag, maart 20, 2006 19:33 |
| wouw mooi geschreven, laat je ziel je ziel ontmoeten, je ziel is 1, liefs appeltje |
|
Over dit gedicht
| Auteur: juweeltje | 
|
|
| Gecontroleerd door: Sheena | ||
| Gepubliceerd op: 20 maart 2006 | ||
| Thema's: | ||