we wikken woorden
we wikken woorden
we wikken woorden
wegen zinnen op
een gouden schaal
maar de betekenis
gaat weer voor ieder
aan de eigen haal
wat naadloos lijkt
te passen geeft bij een
ander soms gemene krassen
een bloem die geuren moet
zet bij een derde
onbewust kwaad bloed
toch laten we de poëziezon
schijnen al verbreken eigen
wolken soms haar warme lijnen
wil melker
23/03/2006
Reacties op dit gedicht
| fredie: | Donderdag, maart 23, 2006 13:40 |
| ja ik heb je ook moeten leren lezen, maar als je het schrijven brgrijpt weet je wat er allemaal in zit ,weer prachtig, ben er even uit geweest druk en ja persoonlijk love fredie | |
| lommert: | Donderdag, maart 23, 2006 13:18 |
| wat een verscheidenheid aan opvattingen en beoordelen( zit ik te denken nav. van je gedicht) groet willem |
|
| lachebekje1988: | Donderdag, maart 23, 2006 11:32 |
| Heel erg mooi, ik ga de stijl herkennen. Liefs, Moederlachebekje1988 en Lachebekje1988 |
|
| L!@: | Donderdag, maart 23, 2006 07:22 |
| tja,,woorden wikken en wegen..zo gaat dat...doekeltje,,, hahah.. liefs, L!@ |
|
| Klaes: | Donderdag, maart 23, 2006 06:59 |
| prachtig Wil mooi beeldend groet/klaes |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: maria | ||
| Gepubliceerd op: 23 maart 2006 | ||
| Thema's: | ||