in de V & D
in je bruine ogen de weerspiegeling van je ziel zichtbaar,
zacht, warm, daarmee raakte je bij mij de juiste snaar,
mijn ogen volgden jouw, maar als je bijna keek,
was het mijn climax dat jou net ontweek,
ik stond bijna te staren, maar voelde me betrapt,
ik moest glimlachen maar keek daarbij een andere kant op,
toen je buiten langs me heen liep,
heb ik er bijna wat uitgeflapt,
en dacht oh oh oh wat een mop,
ik schaamde me diep,
want je vriend + rugzak zag me ermee stuntellen.......
Reacties op dit gedicht
Over dit gedicht
| Auteur: pipita | 
|
|
| Gecontroleerd door: Anastacia | ||
| Gepubliceerd op: 26 maart 2006 | ||
| Thema's: | ||