ik zag je staan

ik zag je ogen
ik zag je tranen
ik zag je lach
geen echte
maar die éne lach..
de lach verokken van pijn..
maar telkens ben je alleen
met je verdriet..
verlang je soms niet
naar een arm om je heen?
troostende woordjes in je oor?
ja antwoord je..
altijd..
maar niemand..
niemand pakt je af en toe eens vast..
niet om te troosten
niet uit liefde
ja gaat op je bed zitten..
laat je tranen de vrije loop...
kijkt achter je...
even die ene blik..
in de speigel..
heel even
keek ik echt naar mezelf...
naar het meisje
met het verlangen
om een arm om haar schouder te hebben
iemand die zegt "het komt wel goed"
iemand die om je geeft
iemand die ik vertrouw..
een traan..
eenzaam en alleen..
val je in slaap..
zonder droom..
alleen..
eenzaam...
zovelen om me heen
en toch zo alleen..