ik blijf hangen maar moet door...
ik blijf hangen in mijn eenzaamheid
in mijn eigen verdriet
op zoek naar het vrijheid
maar toch in mijn gevoel gestikt
heb muren om mij heen gebouwd
ze zijn gesloten voor iedereen
elke keer worden ze hoger
niemand die mijn echte ik vind
want die ken ik alleen
ik zit in die lange tunnel
en moet lopen naar het licht
moeten zoeken naar mijzelf
naar mijn eigen echte gezicht
ik weet dat ik moet vechten
maar makkelijk is het niet
want het doet zoveel pijn
heb nog zoveel verdriet
Reacties op dit gedicht
| lachebekje1988: | Maandag, maart 27, 2006 23:24 |
| Heel mooi geschreven, soms is het leven niet gemakkelijk maar houdt moed ook jij komt hier weer uit. Sterkte. Liefs en knuffel, Moederlachebekje1988 en Lachebekje1988 |
|
| wolkie: | Maandag, maart 27, 2006 18:21 |
| Rakend, maar prachtig geschreven Doet me aan mezelf denken... |
|
| Jutta: | Maandag, maart 27, 2006 18:10 |
| Prachtig gedicht! Heel veel sterkte Fran!! Veel liefs en knuff, Jutta |
|
| J-o-Y-c-E: | Maandag, maart 27, 2006 16:54 |
| Meis..ik ben er voor je!!mooi geschreven KNuff Joyce | |
| erje: | Maandag, maart 27, 2006 16:18 |
| volgens mij gaat het al beter als gisteren maar die tunnel daar moet je uit ik zit daar ook regelmatig in en dat is angstig dus sluit die tunnel maar snel, wens je alle goeds liefs erje |
|
| verwelkt_bloempje: | Maandag, maart 27, 2006 15:59 |
| mooi verwoord, maarb lijf vechten en je komt er heus wel, niets is gemakkelijk ... xliefs |
|
| m@rcel: | Maandag, maart 27, 2006 15:18 |
| heel mooi geschreven doe het rustig aan dan komt het allemaal goed. Liefs m@rcel |
|
| vlokje: | Maandag, maart 27, 2006 11:53 |
| Héél mooi geschreven.... Volhouden hoor!! sterkte, liefs sylvia |
|
| Fantasy: | Maandag, maart 27, 2006 11:48 |
| Beetje bij beetje op bouwen... Niet te snel gaan... Ga je zelf weer vertrouwen... Dan kan je eindelijk op je eigen sterke benen staan... Wat ik eigenlijk wil zeggen is dat eht heel langzaam gaat, maar het toch goed komt. Veel succes er mee. Fantasy |
|
| remie: | Maandag, maart 27, 2006 10:58 |
| voorzichtig stapje voor stapje heel langzaam dan lukt het zeker...liefs Remie | |
| switi lobi: | Maandag, maart 27, 2006 09:54 |
| Ik zou je op willen nemen en dragen naar jouw zon....... Liefsliefs, fijne dag en een dikke kus......switi lobi |
|
| *Lind@*: | Maandag, maart 27, 2006 09:28 |
| Inderdaad blijven vechten en je zult zien dat het langzaam aan beter gaat. Liefs Linda |
|
| Gerard Chevalier: | Maandag, maart 27, 2006 08:22 |
| Geluk is als een vlinder. Als je haar denkt te hebben vliegt ze tusen je vingers weer weg. Gr. Gerard. | |
| ~~~eilahtan~~~: | Maandag, maart 27, 2006 07:55 |
| erg krachtig neergezet al is de weg lang jij zal er komen geloof in jezelf en dan komt alles goed stuur je wat kracht van af hier liefs nathie |
|
| Reiger: | Maandag, maart 27, 2006 07:54 |
| Als ik kon kwam ik graag de muur weer afbreken voor je....mooi geschreven wel! | |
| _Zonneschijn_: | Maandag, maart 27, 2006 07:52 |
| Prachtig verwoord! Wens je veel kracht en doorzettingsvermogen! Liefs |
|
Over dit gedicht
| Auteur: fran92 | 
|
|
| Gecontroleerd door: Sunflower | ||
| Gepubliceerd op: 27 maart 2006 | ||
| Thema's: | ||