Onweer
Onweer,
erg bang,
iedere keer.
Onweer,
helemaal trillen,
en naar m'n moeder willen.
Onweer,
een fobie,
had ik al als baby.
Onweer,
bang door het geluid,
zo luid!
Onweer,
bang zijn mag toch?
op 16-jarige leeftijd ook nog?
Onweer,
het liefst,
nooit meer...
Onweer,
God laat het stoppen,
en m'n hart minder snel kloppen.
Onweer,
met God aan m'n hand,
zal ik het overwinnen!!
Onweer,
elke stormachtige dag,
helpt God mij door
met een lach!
(27-03-2006)
erg bang,
iedere keer.
Onweer,
helemaal trillen,
en naar m'n moeder willen.
Onweer,
een fobie,
had ik al als baby.
Onweer,
bang door het geluid,
zo luid!
Onweer,
bang zijn mag toch?
op 16-jarige leeftijd ook nog?
Onweer,
het liefst,
nooit meer...
Onweer,
God laat het stoppen,
en m'n hart minder snel kloppen.
Onweer,
met God aan m'n hand,
zal ik het overwinnen!!
Onweer,
elke stormachtige dag,
helpt God mij door
met een lach!
(27-03-2006)
Reacties op dit gedicht
| Dirk Hermans: | Maandag, maart 27, 2006 18:25 |
| mooi | |
| Vinsy: | Maandag, maart 27, 2006 18:10 |
| Wat een mooi gedicht, en heel herkenbaar... ik 22 jaar en para voor onweer :$ | |
| john pol: | Maandag, maart 27, 2006 17:21 |
| mooi, he dan de zon weer zien schijnen, een gloed op je gezicht, wetend Hij verwarmd mij... |
|
