Juxebox
De wind gaat niet liggen
ze spreekt je even aan
fluisterd zo maar in je oren
hoe gaat het met je
ze spreekt je even aan
fluisterd zo maar in je oren
hoe gaat het met je
Gezichten zag ik in beelden
die gebronst stonden langs het pad
met een tuin vol bloemen
waar de wintertoon langzaam wegstierf
die gebronst stonden langs het pad
met een tuin vol bloemen
waar de wintertoon langzaam wegstierf
We hielden van het mooie
een zomersbanket op een strand
waar vreugde en liefde te horen was
in kindergezang en tevrede gepraat
een zomersbanket op een strand
waar vreugde en liefde te horen was
in kindergezang en tevrede gepraat
Alles ging verder goed
het opruimen van de kast
wegvegen van stof onder bed
een dubbeltje deden we in de juxebox
het opruimen van de kast
wegvegen van stof onder bed
een dubbeltje deden we in de juxebox
En dansten de herinnering tegenmoet
Reacties op dit gedicht
| switi lobi: | Woensdag, maart 29, 2006 08:11 |
| Verschrikkelijk mooi.... Fijne dag Wijnand! Liefsliefs, switi lobi |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wijnand. |  
|
|
| Gecontroleerd door: maneschijn | ||
| Gepubliceerd op: 29 maart 2006 | ||
| Thema's: | ||