je bent nu precies een dag dood.
en tog is het nog niet werkelijkheid voor mij.
ik zie je daar wel liggen.
maar ik heb het bezef nog niet.
het bezef dat je nooit meer zult ademen
het besef dat jij me hebt verlaten.
het dringt nog niet tot me door.
ik weet niet hoe het kan.
ik zie wel steeds die flitsen.
van hoe ik je gister daar dood zag ligge.
maar ik heb nog niet door.
dat je helemaal dood bent.
ik voel nog steeds het lijden
het lijden wat jij hebt moeten voelen in die dagen
en dat doet me egt fucking pijn
ik voel hoe je zusje het moeilijk heeft
hoe die nog zo graag bij je wil zijn
ik voel dat mensen verdriet om je hebben
maar ik voel nog niet dat ik je mis
ik voel eigenlijk maar wenig van mijn eigen gevoel.
ik voel wel de pijn van andere
dat de wond nog zo vers is.
maar ik voel nog niet
ik voel ook wel dat ik je mis
maar dat deed ik voor je dood ook
het voelt nog net als voorheen
het voelt alsof jij niet al een dag van deze aarde bent vertrokken

ik besef het ongeveer.. daarom doet het me soms in een keer zo pijn.. dan kom ik er weer agter dat jij er niet meer voor mij mag zijn.. dat jij dood bent.. dan rijg ik weer ee brok in mn keel en tranen in mn ogen.. het enige wat ik kan zegge.. ja het gaat goed.. terwijl het niet gaat.. ik voe zo ontzettend veel pijn.. pijn van jou gemis.. pijn die jij mij geeft omdat je er niet meer bent.. en dat is wat ik ook nu weer besef.. de tranen in mn ogen.. zijn voor jou.. de pijn in mn hart.. is voor jou.. en je moet je niet schuldig voelen.. je kon niks aan doen.. het is ook niet wat jij wou.. maar de pijn ontstaat omdat ik van je hou!!.. ik mis je!