winnaar
*winnaar*
hulpeloos alleen
ik zie je nog daar staan
je zag het niet meer zitten
maar we zijn er tegenaan gegaan
berg en dal moeten ervaren
alles verloren wat je had
maar dat je moest vechten om te winnen
is wat je nooit vergat
'k ben trots zoals je weet
gevallen, en weer opgestaan
mijn hand gepakt, en meegegaan
een duwtje in je rug
jij bent blijven staan
en hebt nu je leven terug
Reacties op dit gedicht
| Bert Vos: | Vrijdag, maart 31, 2006 19:32 |
| mooi yhoor, al wankelend toch op eigen benen komen staan liefs Bert |
|
| mcs: | Vrijdag, maart 31, 2006 12:49 |
| prachtig | |
| Stacey: | Donderdag, maart 30, 2006 20:34 |
| Zo kan het ook! Heel mooi verwoord! De toekomst begint nu..... |
|
| dishesqueen: | Donderdag, maart 30, 2006 20:06 |
| mooizo! goed gedicht! | |
Over dit gedicht
| Auteur: m.s | 
|
|
| Gecontroleerd door: Innerchild | ||
| Gepubliceerd op: 30 maart 2006 | ||
| Thema's: | ||