houvast
houvast
zou willen dat de tijd jou niet raakt
met de volle kracht van de seizoenen
regen, ijs en wind, maar jij wil groeien
dat snijdt het oude hout, sterft
het jong loop groen en spichtig uit
men komt binnen, doet de brillen af
veegt de plotselinge aanslag van het glas
kiest wat men drinken zal om later
te vertellen dat men van buiten
naar binnen gaat, werkelijk wordt
zich aanraakt en bevlekt
zou willen dat de tijd jou niet raakt
met de volle kracht van de seizoenen
regen, ijs en wind, maar jij wil groeien
dat snijdt het oude hout, sterft
het jong loop groen en spichtig uit
men komt binnen, doet de brillen af
veegt de plotselinge aanslag van het glas
kiest wat men drinken zal om later
te vertellen dat men van buiten
naar binnen gaat, werkelijk wordt
zich aanraakt en bevlekt
Reacties op dit gedicht
| lachebekje1988: | Zaterdag, april 01, 2006 21:45 |
| Prachtig mooi geschreven. Liefs, Moederlachebekje1988 en Lachebekje1988 |
|
| L.Bert: | Zaterdag, april 01, 2006 00:34 |
| Mooi gedicht. | |
| Maarten Plante: | Zaterdag, april 01, 2006 00:17 |
| Heel mooi geschreven. Ben jaloers op dit soort beeldende gedichten. Groet, Maarten Plante |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Stanislaus Jaworski | 
|
|
| Gecontroleerd door: Sheena | ||
| Gepubliceerd op: 01 april 2006 | ||
| Thema's: | ||