fluisterende tranen
Ik ben het zat
zat dat gefluister in mijn hoofd
gestuiter van gedachte
verstoppen van gevoel
jij weet toch wat ik bedoel
ik val in de diepte van mijn hart
bodemloze leegte in het zwart
op, leegte en niks
dat zijn de worden als ik mij niet vergis
zoals gevoel dat werkelijkheid word
zo krijg ik elke dag weer
nieuwe emoties op mijn bord
ik wil niet meer eten
maar uithongeren
nou dan moet je het zelf maar weten
Reacties op dit gedicht
| lachebekje1988: | Woensdag, april 05, 2006 22:10 |
| Verdrietig, maar mooi verwoord. Liefs, |
|
| josselyn: | Woensdag, april 05, 2006 21:55 |
| sommige emoties zijn heel mooi, richt je op die. mooi verwoord |
|
| Martine Visscher: | Woensdag, april 05, 2006 21:49 |
| Ik vind het gewoon een mooi gedicht, Sterte, Martine |
|
| vicky h: | Woensdag, april 05, 2006 21:41 |
| mooi , maar laat je niet uithongeren . Sterkte , Groetjes , Vicky |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Hero_ethic | 
|
|
| Gecontroleerd door: benji | ||
| Gepubliceerd op: 05 april 2006 | ||
| Thema's: | ||