aan Stans
Stans,
je bent dan niet
m'n moeder,
je bent wel met
m'n vader getrouwd!
Stans,
je bent zomaar in
ons leven gekomen,
t'wil nog niet zeggen
dat ik niet van je hou!
Stans,
ik leer je te
accepteren,
want je houd toch
ook van ons?
Stans,
na deze
lange tijd,
moet ik gewoon
nog steeds wennen...
Stans,
alles
komt vanzelf,
ik heb alleen
de tijd nodig...
(6-04-2006)
je bent dan niet
m'n moeder,
je bent wel met
m'n vader getrouwd!
Stans,
je bent zomaar in
ons leven gekomen,
t'wil nog niet zeggen
dat ik niet van je hou!
Stans,
ik leer je te
accepteren,
want je houd toch
ook van ons?
Stans,
na deze
lange tijd,
moet ik gewoon
nog steeds wennen...
Stans,
alles
komt vanzelf,
ik heb alleen
de tijd nodig...
(6-04-2006)
Reacties op dit gedicht
Over dit gedicht
| Auteur: Fernanda | 
|
|
| Gecontroleerd door: Anastacia | ||
| Gepubliceerd op: 06 april 2006 | ||
| Thema's: | ||