Mijn leven is zwaar.
Echt waar.
Iedere keer weer die gedachte en dat gevoel.
Mensen die niet begrijpen wat ik voel
Elke dag weer
Diezelfde angst keer op keer
Die angst het gaat maar door
Maar soms ben ik het voor
Ik hoop dat er een tijd komt dat ik alles vergeet van mijn gedachte.
Maar hoelang moet ik daar nog op wachten.
Het enigste wat nu werkt zijn de woorden die de psycholoog iedere keer zal geven
Dat zijn woorden die ik niet moet vergeten
Maar wat moet ik dan denken maken we er wat van
Maar soms lijkt het dat ik niet zonder die angst kan
Ik wil niet overgeven
nooit meer in mijn hele leven
alles mag er gebeuren met me maar niet dat
vind niets meer erg maar misselijk en overgeven is het ergste en de top van mijn lat
ik hoop dat deze gedachten vlug verdwijnen zal
want ik wil vrolijk zijn en genieten zo veel mogelijk overal