Als een diep en leeg gevoel
Zo bestaat jou afwezigheid in mijn bestaan
Ik kan niet meer ademen
Niet meer zingen
Zonder jou
Voor de tweede keer een verlies verwerken
Lijkt het toppunt van pijnlijkheid
Terwijl het in werkelijkheid meer dan dat is

Mijn neus drukt op de feiten
Met een onvoorstelbare hardheid

Mijn ogen doorzien jou
In zo’n mate dat ik even mezelf verlies
Mezelf weer terug win
Maar altijd blijft er een deel van mij achter
Tot er hier niets meer overblijft
Voorstellen doe ik het me niet meer
Hoe graag ik het eigenlijk ook wil

Mijn neus drukt op de feiten
Met een onvoorstelbare hardheid

Laat me met rust
Ik kan niet veel hebben
Alleen jou
Wees toch vriendelijk
Wees meer dan dat
Het verlangen stijgt weer op
Ik moet dalen
Al doet het zo’n pijn
Want ik crash elke keer weer harder
Tot het misschien zachter mag worden
Als het me wordt toegestaan

Ik houd van je