Nu al spijt.

Ik hield het gister niet meer vol,
Iedereen vond me weer een lelijke trol.

Ik zette het mesje tegen mijn huid,
En dacht dit leven is zo uit.

Op de grond druppelde het bloed,
Ik dacht het gaat goed.

Maar na een tijdje stopte het bloeden,
En ook me tranen in overvloeden.

Belde mijn vriend,
En zei dat hij een beter meisje verdient.

Zei hem dat ik hem nooit alleen liet,
Ook al zie je mij niet.

Ik zal als een engel over je waken,
Je zult dus nooit alleen raken.

Ondertussen was ik op weg naar de trein,
Want ik had zoveel pijn.

Maar je had in de gaten,
Dat ik je ging verlaten.

Je hebt op me ingepraat,
Maar het voelde wel als verraad.

Ben toen weer naar huis gegaan,
En zit dit te schrijven met een traan.

Zie op de klok dat het 02.49 uur is.
Deze nacht was een echte hindernis.

Heb nu alweer spijt dat ik niet ben gesprongen.
En dat alleen door die ene jongen.

Wat ben ik ook laf,
Maarja dit is zeker mijn verdiende straf