jullie zien niet
jullie zien niet
dat ik me niet fijn voel
dat ik liever thuis wil zijn
op dit moment
snap niet dat niemand dat ziet
ik maar huilen
ik maar denken
maar het wordt me verplicht
het lijkt wel of ik bij niemand kan schuilen
en dat ik er alleen voor sta
Reacties op dit gedicht
| dear*diary: | Dinsdag, april 18, 2006 21:03 |
| mooi geschreven | |
| *Emms*: | Dinsdag, april 18, 2006 20:48 |
| En Over dat er alleen vOor staan ben ik niet te spreken. | |
| *Emms*: | Dinsdag, april 18, 2006 20:47 |
| Lievviiej dat zien we wel maar weet je sOms dan gaan dingen niet zOals jij het zOu willen maar dat is net als met Karlijn, die zal je achteraf oOk dankbaar zijn. En jij je tante later oOk. Liefss |
|
| because: | Dinsdag, april 18, 2006 20:43 |
| Sterkte, er zijn altijd mensen die om je geven en die je willen helpen :) Goed zoeken, komt alles goed *knuffel* | |
| appeltje: | Dinsdag, april 18, 2006 20:39 |
| je staat er nooit alleen voor, want er staat iemand achter je, met een hand op je schouder, die je moed en liefde geeft, onbewust, maartoch, je bent dus niet alleen, en samen, red je het!! sterkte! liefs appeltje |
|
Over dit gedicht
| Auteur: *jessica* | 
|
|
| Gecontroleerd door: benji | ||
| Gepubliceerd op: 18 april 2006 | ||
| Thema's: | ||