Ik kijk in de spiegel en haar staan,
ogen vol met pijn op haar wang een traan,
ze is gebroken ,
ik weet niet of je het kan zien,
maar ik zie de harde pijn maar ook dit misschien,
ogen vol onschuld,
een lichaam vol pijn,
bidden elke dag , dat het over kon zijn,
allerlei gedachtens cirkuleren om haar heen,
ze kan schreeuwen wat ze wil ,
maar ze is en blijft alleen,
dat meisje wat zich afvraagd wat ze fout doet,
niemand geeft antwoord , HOE hard ze ook roept,
tranen glijden langs haar wangen naar beneden,
tranen vol met vragen waarom zij zoveel heeft geleden.