help !
zo ondoordringbaar, koud en kil, zo eenzaam en verlaten.
niets kan mij nu nog baten.
ben moederziel alleen,
geen mens om me heen.
wil iemand om van te houden,
om te knuffelen en vast te houden.
iemand die me troost als ik verdrietig ben,
iemand die mij kent en ik hem.
iemand die me beschermt en van me houd,
iemand met een hart van goud.
ma ja ik heb niemand en ik denk ook niemand te vinden,
voorlopig heb ik zelfs geen vrienden.
Reacties op dit gedicht
Over dit gedicht
| Auteur: soetietje | 
|
|
| Gecontroleerd door: Innerchild | ||
| Gepubliceerd op: 19 april 2006 | ||
| Thema's: | ||