wisseling
wisseling
in mijn broekzak
en soms vastgeklemd
tussen mijn vingers
voel ik hoe jouw warmte
mij in genegenheid
bereikt
de steen staat symbool
voor vriendschap
in alle ornamenten
vol kleuren schitteringen
glinstert hij in de zon
onze zielen zijn verstrengeld
in een tijdloosheid
waarbij wij in het aardse leven
spreken van eeuwig en een dag
straks wanneer ik jouw steen
weer een week mag koesteren
realiseer ik me elke dag weer
hoe bijzonder jij voor mij bent
L!@
Reacties op dit gedicht
| elze: | Woensdag, april 19, 2006 21:32 |
| joa Lia . onze werelden komen bijeen in het midden van die steen kuslaifs..elze |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Lia van der Fluit | 
|
|
| Gecontroleerd door: Sunflower | ||
| Gepubliceerd op: 19 april 2006 | ||
| Thema's: | ||