Niet meer luisteren.
En toen je zei van me te houden
en ik je niet geloven kon
Toen je voor altijd bij me bleef
en ik je niet wou laten
Langzaam kroop ik langs je heen
om je beeld nooit weer te vergeten
De blik van je ogen voor altijd
vastgenageld in de mijne.
En toen ik zei dat je gaan moest
en jij gewoon bleef staan
En toen je zei dat je niet luisterde
en ik dat plots niet erg meer vond.
en ik je niet geloven kon
Toen je voor altijd bij me bleef
en ik je niet wou laten
Langzaam kroop ik langs je heen
om je beeld nooit weer te vergeten
De blik van je ogen voor altijd
vastgenageld in de mijne.
En toen ik zei dat je gaan moest
en jij gewoon bleef staan
En toen je zei dat je niet luisterde
en ik dat plots niet erg meer vond.
Reacties op dit gedicht
| Mathilde: | Woensdag, april 19, 2006 21:46 |
| ben een beetje ondersteboven hiervan... misschien omdat ''t zo herkenbaar is nu. liefs, mathilde |
|
Over dit gedicht
| Auteur: .rose | 
|
|
| Gecontroleerd door: Sheena | ||
| Gepubliceerd op: 19 april 2006 | ||
| Thema's: | ||