altijd kiert de wereld
altijd kiert de wereld
jij daar
ik hier
en altijd
kiert de wereld
we gooien deuren los
maar wandelen in
bos en heide is er
voor geen van beide
een eigen stek
een plek om te verblijven
elkaar wat liefde aan te
reiken is er niet
dan kiert
de wereld in venijn
verlaten doet van binnen
zo vreselijk veel pijn
wil melker
20/04/2006
Reacties op dit gedicht
| Vera De Brauwer: | Donderdag, april 20, 2006 13:42 |
| Prachtig is deze... en triest... maar als de wereld kiert, dan komt na het verlaten opnieuw de ontmoeting... Liefs Vera |
|
| Dirk Hermans: | Donderdag, april 20, 2006 12:52 |
| heel knap neergezet groetjes Dirk |
|
| lachebekje1988: | Donderdag, april 20, 2006 11:46 |
| Eigen stijl maar heel erg mooi! Liefs, |
|
| Nieuwvischje: | Donderdag, april 20, 2006 10:23 |
| Heel erg mooi . Leuk dat ik je hier ook tegenkom . Veel liefs Amanda | |
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: Sunflower | ||
| Gepubliceerd op: 20 april 2006 | ||
| Thema's: | ||