Waarom nou weer.
Waarom nou weer.
Waarom nou toch weer, ik kan dat toch niet meer. Waarom word ik niet serieus genomen, nee ik zit niet te dromen. Was dat maar waar, dan was dit nu al klaar. Ik weet niet meer wat ik moet doen, We beginnen net weer als toen. Ik ben het helemaal zat nu, het gebeurt contenu. Ik kan er niet meer tegen, en hij kan er ook niet meer tegen. Hij word erg boos snel, en ik trek dan weer te snel aan de bel. Ik laat alles maar over me heen lopen, kon ik maar geluk kopen. Ik doe verdorrie zo me best, en nu is alles weer verpest. Ik probeer zo me best te doen, want wil weer worden net als toen. Maar waarom lukt het niet, waarom ziet hij mij pijn niet en verdriet. Of weet hij het ook niet meer, en komt het teeds door mijn weer. Maar dan geeg ik me eigen weer de schuld, terwijl ik me best doe en proberen mezelf te vinden met geduld. Ik weet het niet meer, ik stop met alles ik kan niet meer.
Reacties op dit gedicht
| hiljaa: | Donderdag, april 20, 2006 20:42 |
| niet stoppen blijven vechten hééé! knufliefs--hiljaa-- |
|
| dolphingirl: | Donderdag, april 20, 2006 20:06 |
| Je doet al goed je best. Liefs Dolphingirl |
|
| m@rcel: | Donderdag, april 20, 2006 18:42 |
| Je zelf de schuld geven is geen oplossing maar alleen iets dat jou vanbinnen weer diep raakt, maar je moet nooit over je zelf laten lopen hoor, maar gewoon lekker van je afbijten dan is er maar iemand kwaad even...het gaat vanzelf ook weer over. Knuffie m@rcel |
|
Over dit gedicht
| Auteur: tulpje | 
|
|
| Gecontroleerd door: Innerchild | ||
| Gepubliceerd op: 20 april 2006 | ||
| Thema's: | ||