de vruchten van ons stoeien
de vruchten van ons stoeien
er was geen weg
toen ik jou zacht
mijn armen gaf
in eerst ontmoeten
je lach en ogen
wezen mij het pad
ik bloemde in
de borders als
verwachtingsvol éénjarige
jij groende in het geven
en bloeide snel het eerste
blauw na een lang leven
wij zijn de winter
doorgegaan en
voorjaarden in groeien
ook deze zomer geeft
de zon weer kleuren aan
de vruchten van ons stoeien
wil melker
21/04/2006
Reacties op dit gedicht
| lachebekje1988: | Vrijdag, april 21, 2006 18:42 |
| Top gedaan! Liefs, |
|
| hiljaa: | Vrijdag, april 21, 2006 14:05 |
| een bloementapijt! knufliefs--hiljaa-- |
|
| ~MeLoDy~: | Vrijdag, april 21, 2006 08:33 |
| mooi dit... gr. MeLoDy |
|
| L!@: | Vrijdag, april 21, 2006 07:14 |
| k moet aan appelmoes denken nu.. vruchten die stoeien...oi oi... | |
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: Sunflower | ||
| Gepubliceerd op: 21 april 2006 | ||
| Thema's: | ||