de rechte lijn verdroom ik
de rechte lijn verdroom ik
ik koester je hoofd
zonder gezicht
je lichaam aan mijn handen
we branden voor elkaar
het vuur en wierook
als intiem gebaar
je woorden schrijven mij
in vloeiend schrift
de schrijfhoek is mijn tegenwicht
ik krul je letters en
je marslijn rond
de rechte lijn verdroom ik
vertel me meer
woorden en je witte regels
letters uit je spiegelbeeld
kom en volg me
leer het leven schrijven
nu en op de lijn
niet ertussen
dat benauwt de kou
heeft ons te lang bevroren
we zijn herboren in elkaar
sluiers en schillen zijn
geen dingen die we willen
je bent mijn horizon
nooit verder dan een dag
ik wil je bij me als dat mag
ik koester je hoofd
zonder gezicht
je lichaam aan mijn handen
we branden voor elkaar
het vuur en wierook
als intiem gebaar
je woorden schrijven mij
in vloeiend schrift
de schrijfhoek is mijn tegenwicht
ik krul je letters en
je marslijn rond
de rechte lijn verdroom ik
vertel me meer
woorden en je witte regels
letters uit je spiegelbeeld
kom en volg me
leer het leven schrijven
nu en op de lijn
niet ertussen
dat benauwt de kou
heeft ons te lang bevroren
we zijn herboren in elkaar
sluiers en schillen zijn
geen dingen die we willen
je bent mijn horizon
nooit verder dan een dag
ik wil je bij me als dat mag
wil melker
Reacties op dit gedicht
| lommert: | Zaterdag, april 22, 2006 17:31 |
| we zijn herboren in elkaar sluiers en schillen zijn geen dingen die we willen prachtige strofe zo een genietbaar mooi gedicht groet willem |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 22 april 2006 | ||
| Thema's: | ||