Verenigd.
In de warboel jouw gedachten
lijken mijn fluisterende woorden
- ooit alleen aan jou gericht -
geen voet aan grond te zetten
Verdwalend in de wereld
die jij jouw thuis lijkt te noemen
lijkt mijn levenselixer
zijn kracht te verliezen
Maar toch voel ik
- tezamen met jou -
dat jij en ik
onlosmakelijk verbonden zijn
Reacties op dit gedicht
| lachebekje1988: | Zaterdag, april 22, 2006 23:37 |
| Heel mooi! Liefs, |
|
| mietjuh: | Zaterdag, april 22, 2006 23:10 |
| helemaal goed dit gedicht..volg je hart! | |
| Nemesis: | Zaterdag, april 22, 2006 22:36 |
Als het geloof er is, volgt de waarheid. Zoals je haar hoopte. Met mijn liefs, |
|
| Niina: | Zaterdag, april 22, 2006 22:14 |
| moOi neergezet ;);) Liiefs Niina ;););) |
|
| nippy: | Zaterdag, april 22, 2006 22:05 |
| mooi... | |
Over dit gedicht
| Auteur: .rose | 
|
|
| Gecontroleerd door: michris | ||
| Gepubliceerd op: 22 april 2006 | ||
| Thema's: | ||