nooit vergane vriendschap
- nooit vergane vriendschap -
Uit mijn leven was je weggelopen,
zonder voetsporen achter te laten
De stiltes waren te luidruchtig,
schreeuwend werden ze pijnlijk
en ik probeerde het te overstemmen
Het gemis was zo ondragelijk geweest
dat zelfs tranen geen verzachting waren
Vergeten deed ik niet – ik moest je terug
Vol met angst zocht ik jou; en ik vond je,
echter woorden schoten ons tekort
Maar ergens was de vriendschap nog steeds
te voelen toen we weer bij elkaar waren
Reacties op dit gedicht
| appeltje: | Zondag, april 23, 2006 14:12 |
| heelmooi, echt vriendschap, overheest, en overwint, heel veel, liefs |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Disgusting Beauty | 
|
|
| Gecontroleerd door: maneschijn | ||
| Gepubliceerd op: 23 april 2006 | ||
| Thema's: | ||